3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Είναι σύνηθες να γεννιέσαι έχοντας την αίσθηση της ακοής και της όρασης ... Μπορεί όμως και όχι …
Λέγεται πως όσο μεγαλώνεις  μπορείς να περπατήσεις  και να τρέξεις …Ίσως όμως όχι…
Είναι πιθανό στο σχολείο να γίνεις ένας άριστος μαθητής … Μπορεί όμως να δυσκολεύεσαι  να συμπληρώσεις τα κενά στην άσκηση με το αλφάβητο …
Κάποια γεγονότα στη ζωή μας έρχονται τυχαία .. Δεν τα επιλέγεις , δεν τα ορίζεις… Οι άνθρωποι με αναπηρία έχουν να διαχειριστούν αρκετές δυσκολίες. Σωματικές ή διανοητικές , συναισθηματικές και κοινωνικές . Ζώντας σε ένα κόσμο ανισοτήτων , αυτό που επιζητούν είναι η κοινωνία να αγκαλιάσει τη διαφορετικότητα τους και να μπορούν ισότιμα να περπατήσουν στο δρόμο , να παίξουν στην παιδική χαρά και να καθίσουν στην καρέκλα μιας τάξης.
Μάθετε στα παιδιά σαςπωςό,τιδεν είναι ίδιο με εκείνα είναι ίσο με εκείνα . Δεν το χλευάζεις , δεν είναι δακτυλοδεικτούμενο και δεν το λυπάσαι . Κάποιος που δεν έχει άκρα μπορεί να ζωγραφίζει υπέροχα. Εκείνος που δεν μπορεί να γράψει , ίσως ναμπορεί να υπολογίσει με το νου και εκείνη που είναι κωφή μπορεί να είναι εξαιρετική μαθήτρια. Ακόμα κι αν όμως δεν έχουν ανακαλύψει την έφεση τους , είναι άνθρωποι που έχουν συναισθήματα… πονούν όταν χτυπάνε , κλαίνε όταν στεναχωριούνται και γελάνε όταν χαίρονται.
Η ιστορία έχει δείξει πως όταν υπάρχει θέληση, η δύναμη είναι ισχυρότερη από την αδυναμία. Άλλωστε o Beetoven ήταν κωφός  ,ο Monet ήταν τυφλός και Einstein μάλλον αυτιστικός . Ας φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία που δεν εστιάζει στις αδυναμίες αλλά στις δεξιότητες του κάθε μέλους.